Zoals Milan Kundera (1984) reeds beknopt schreef in “De Ondraaglijke Lichtheid” openbaart liefde zich niet zozeer door het verlangen om te vrijen, maar door een verlangen naar een gedeelde slaap. Respectievelijk het verlangen dat geldt voor een ontelbare hoeveelheid personen, en het verlangen dat slechts geldt voor één iemand.
♫ Blink182 – All Of This
Een maand na datum. Eén maand na de breuk hunker ik meer dan ooit te voren naar (je) lichamelijkheid en warmte hoewel ik paradoxaal genoeg altijd het omgekeerde opzoek of er op zijn minst in verzeild raak. Gejaagdheid en kilte. Ik vlucht in goedkope verlangens, ik zoek het grootste lichamelijk genot; hoewel ik het ‘plezier’ enkel ten volle aanvaarden kan wanneer ik volledig onder invloed ben. Enkel op zo’n momenten ben je niet aanwezig in mijn hoofd, enkel dan kan ik je volledig uit mijn gedachten verbannen. Tragisch genoeg eindigt zo’n megalomane fugue altijd in melancholie. De pijn die daarbij voortvloeit uit elke zenuw wordt duizendmaal vermenigvuldigd in mijn hoofd en uiteindelijk weerkaatst in lege echo’s die de kamer vullen.
♫ Editors - Find Yourself A Safe Place
Het is die stilte, oorverdovend en ondraaglijk, die de breekbaarheid van de menselijke geest bloot legt. Het is een dichte mist waarlangs ik mijn ellende tracht te vergeten, door weg te vluchten naar de toekomst. Hoewel het net de onzekerheid is, op die toekomst, die me terug in het heden brengt en mezelf gebiedt vast te klampen aan jou. Tegen beter weten in. Alsof jij mijn (enkele) steunpilaar bent. Toch is de enige uitweg uit deze ruïne, uit dit labyrint, niet zozeer de vlucht maar het loslaten. Ik moet je loslaten.
♫ Stina Nordenstam – Get On With Your Life
