Sinds kort verkies jij de optiek van Levend Stratego. Hoewel ik er niet warm voor loop, laat het mij allerminst koud. Jouw doel is mijn vlag. Terwijl je me opjaagt ben ik voor je op de vlucht. Het ene ogenblik ben ik machtig, het andere moment juist heel zwak. Nochtans ben jij noch ik ooit oppermachtig in dit sluwe spel van tactiek.
♫ PJ Harvey – Dear Darkness
Als ik een rol zou mogen kiezen dan koos ik voor die van mineur, terwijl jij vast en zeker de immobiele bom zou zijn. Wanneer ik als eerste aan de beurt ben kan ik door één verkeerde zet vakkundig van het spelbord verwijderd worden. En hoewel ik je ten alle tijden deskundig kan ontmantelen verkies ik op een afstand te blijven, dat is beter voor ons beiden. Telkens wanneer ik aan de zet ben hangt het zwaard van Damocles boven mij hoofd. Zolang jij tikt beweeg ik liever niet. Een verkeerde stap en je brengt jezelf tot ontsteking.
♫ Sigur Ros - Í Gær
Een tijdlang dacht ik je echt te kunnen ontmijnen. Maar na een tijdje spelen blijf ik maar een menselijke pion. (De perceptie van) Hart en ratio. Vooral onmogelijk om op te boksen tegen jouw geraffineerde mechanische techniek. Het spel verlies ik hoe dan ook, want het is ijdele hoop te denken dat je jezelf niet tot ontploffing zal brengen. Het maken van een keuze (en de verantwoording ervan tegenover mezelf) dringt zich op: of ik blijf het spel strategisch meespelen, of ik bedank vriendelijk en verlaat de tafel. Want hier is geen plaats voor consensus of compromis.
♫ Björk – Play Dead
